Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

 

 

Każdy system który jest wdrażany powinien być najpierw przetestowany – tyczy się to

zarówno tzw. Automatów jak i systemów o charakterze intuicyjnym. Tutaj skupie się na

funkcjonowaniu AST, ale zasady są podobne dla innych rodzajów. Przede wszystkim tutaj

pojawia się pierwszy mankament AST – nim wdrożymy system testujemy go na danych

historycznych(co jest oczywiste), ale to rodzi pewne problemy. System stworzony w oparciu

o dane historyczne – doskonale sprawdzający się w przeszłości może się w ogóle nie

sprawdzać po zaadoptowanie go do realiów rynku. To że np. kontrakty na FW20

zachowywały się w określony sposób w przeszłości nie znaczy że będą się ta zachowywać w

przyszłości. Zdarza się że inwestorzy tworzą bardzo skomplikowane automaty mające na

celu optymalizacje wszystkich parametrów systemu, przez co tworzą coś co jest życzeniem

względem przeszłości, bo jest dostosowane by perfekcyjnie działać na określonych,

testowych interwałach. AST się starzeją i kiedyś po prostu się dezaktualizują. Kolejna kwestia

– testowania takiego systemu należy wykonać w różnych okresach – zarówno dla trendów o

słabej i mocnej zmienności jak i okresu bez trendu czyli trendu bocznego. Np. zastosowanie

AST bazującego na MACD + stop loss będzie dawać dużo błędnych sygnałów w okresie

trendu bocznego lub słabych trendów. Można by więc się zastanowić by np. uzupełnić go

używając wskaźnika ADX. Jeśli występuje wg. ADX trend, to korzystamy z przecięcia się

MACD. Jeśli nie ma trendu ale wg wskaźnika ATR stwierdzamy że jest należyta zmienność, to

możemy otwierać i zamykać pozycje na podstawie oscylatorów stochastycznych.

 

 

· Udział zyskownych i stratnych pozycji – wydawałoby się że to jeden z

ważniejszych parametrów które musimy brać pod uwagę przy konstruowaniu

systemu tzn. ile transakcji zyskownych a ile stratnych jest generowanych. Prawda jest

jednak taka że są systemy które generują poniżej 30% zyskownych pozycji a mimo

wszystko testując je widzimy że na określonym interwale w przeszłości przynosiły

zysk. Problem jest sytuacja w której system generuje swój zysk dzięki zbyt małej ilości

transakcji. Np. system który miał 5 zyskownych pozycji i 30 stratnych pomimo

satysfakcjonującej stopy zwrotu może się okazać zdradliwy, gdy liczba zyskowny

transakcji okaże się mniejsza w rzeczywistości.

 

· Średni zarobek / strata – kolejny istotny parametr powiązany niejako z

pierwszym. Jeżeli nasz system jest w stanie generować przeciętny zysk kilkukrotnie

większy niż stratę, to proporcja z pierwszego warunku może być znacznie mniejsza od

50%. Proporcja przeciętnego zysku do przeciętnej straty powinna wynosić 3:1. Należy

jednak brać również pod uwagę pojedyncze odchylenia.

 

· Obsunięcia kapitału– najistotniejszy parametr brany pod uwagę przy konstruowaniu systemu. Oznacza on ile maksymalnie kapitał zmalał od swojego

największego poziomu. Może być tak że system wygląda doskonale jeśli chodzi o

uzyskiwany zysk na koniec okresu, jednak jeśli w trakcie interwału na jakim testujemy

system widzimy że występują znaczące obsunięcia kapitału, to nie można mówić że

system jest dobry. Zbyt duże obsunięcia wiążą się z późniejszym odrabianiem strat

lub utraconych zysków, mogą także doprowadzić do tego że inwestor przy danym

systemie nie przetrwa na rynku (np. przy maksymalnym obsunięciu rzędu 70%).

 

· Krzywa kapitału / odchylenie stóp zwrotu – krzywa kapitału pozwala nam

obserwować jak zmieniał się kapitał w trakcie testu, pozwala zaobserwować

obsunięcia i skuteczność systemu np. w sytuacji trendów o niskiej zmienności. Dobry

system transakcyjny powinien charakteryzować się stosunkowo gładką linią kapitału.

Wtedy inwestor nie jest narażony na nieprzyjemności będące skutkiem zbyt dużych

obsunięć kapitału.

 

 

 

Liczba transakcji – jest to kolejny ważny element testu. Przede wszystkim więcej

transakcji oznacza większe koszty transakcyjne, a z drugiej strony jednak gdy jest ich

zbyt mało system ten może mieć ukryte wady których nie widzimy lub może

generować zbyt mało sygnałów – są systemy które generowały kilka sygnałów w

ciągu kilkunastu lat.3

 

a) Przykład Długookresowy

Na poniższym wykresie postaram się przedstawić jak zadziałałby prymitywny system

wykorzystujący tygodniowe świece na wykresie WIG20. Gdyby wykorzystano system oparty

o dwie średnie kroczące – jedną 45tygodniową, drugą 15tygodniową, i przyjęto że dla

systemu sygnałem kupna(lub zamknięcia krótkiej pozycji) jest przecięcie od dołu średniej

45tyg przez średnią 15tygodniową, zaś sygnałem zamknięcia pozycji (lub otwarcia krótkiej)

jest przecięcie MA45 przez MA15 od dołu to na poniższym wykresie nie uwzględniając

stopów, prawie cały trend wzrostowy zostałby wychwycony. Taki dość egzotyczny system co

prawda nie złapał by początku trendu, ale pozwoliłby w Sierpniu br. uniknąć znaczącego

obsunięcia kapitału. Wynika to z cech średnich kroczących, które reagują z opóźnieniem,

chyba że mamy do czynienia z silnym trendem, silną zmianą trendu.

Wykres na świecach tygodniowych wig20 – na 16.12.2011